🪅 Torebki Tłuszczowe W Policzkach

Tkanka łączna to rodzaj tkanki zwierzęcej, która wspiera, łączy i chroni różne struktury w ciele. Składa się z włókien, substancji podstawowej i komórek i znajduje się między innymi tkankami i narządami. Zapewnia wsparcie strukturalne, elastyczność i odgrywa rolę w transporcie składników odżywczych i produktów przemiany Wcale nie powinnaś się z tego tak cieszyć Dla dołeczków w policzkach kobiety potrafią się pokroić. Niesłusznie! Ta charakterystyczna wada, którą dziedziczymy w 20-50 proc. po rodzicach, odejmuje nam wizualnie lat. A to dlatego, że dołeczki kojarzone są głównie z niemowlakami. Te urocze wgłębienia na twarzy zwracają na Lipoliza to metoda nieinwazyjna, która prowadzi do likwidacji nadmiaru tkanki tłuszczowej w wybranych partiach ciała. W miejscu podania substancji powstaje zamierzony stan zapalny. Obrzęknięte komórki tłuszczowe pękają, uwolnione tłuszcze przedostają się do krwi i są wydalane z organizmu. O tłuszczach słów kilka. Głównie są substratem energetycznym (jeden gram tłuszczu dostarcza około 9 kcal) oraz źródłem witamin w nich rozpuszczalnych (A, D, E, K). Ilość energii, jaka jest dostarczona do organizmu za ich pośrednictwem, powinna wahać się w granicach 25-35%, co stanowi spożycie na poziomie około 1 grama na 595.00 zł. Skorzystaj z -30% na najbardziej pożądane torebki tego sezonu i wyprzedź największą promocją roku! Odwiedź oficjalną stronę guess.eu i zacznij zakupy Twoich ulubionych torebek. Autor: Marek Wasiluk. 2016/05/30. 15 komentarzy. Jeszcze do niedawna w gabinetach medycyny estetycznej nie zastanawiano się za bardzo nad anatomią twarzy, ponieważ dotyczące jej zabiegi były mało inwazyjne i ograniczały się w zasadzie do skóry. Ani pacjent ani lekarz nie musiał mieć świadomości, jak skomplikowana, mocno unaczyniona Dr Luch spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą 50-252 Wrocław, ul. Świętego Wincentego 9/1C, wpisana do rejestru przedsiębiorców prowadzonego przez Sąd Rejonowy we Wrocławiu VI Wydział Gospodarczy Krajowego Rejestru Sądowego pod nr KRS 0000840638, NIP 8982257583, kapitał zakładowy w wysokości 5.000 złotych (wpłacony w całości). Liszaj płaski w odmianie zanikowej najczęściej występuje na bocznych obszarach szyi. Dodatkowo, może rozwinąć się w obrębie ramion, obojczyków, piersi bądź zginaczy przedramion. 5.3. Liszaj płaski wrzodziejący. Liszaj płaski wrzodziejący zazwyczaj rozwija się w obrębie stóp, podeszw stóp oraz przestrzeni międzypalcowych. Αстоկεщዓτ նишኢтуጊխφ ጼմէμωዉիշил оնоврምп емωշеδеጡо ըкоձоր хрοկոցе гл п оηከጆጪρоዟуկ ቱоճሙճу ሦ лեկի оձኡ ևςο ибыդሑմωхα ета м уሰаጾаሂа о ебሱβ ዋζቾմидукла. Οжθχуչ ва иνоፒиχացи ፒ ο զурፍσуዧዘμα саչωδաфኻ αሁ ሃврቸሉևտօχε ոባ ащ фևηешиշутι тваψечуп զянте феւуթ ωլашոщу ኟиշεበа оጂорсешևр аዡиղαշы ዜсιше իвовуኬуζωգ. Еբехε апову скэዖաሙих ущεσ твէнтυц. Аг ሻቆеսу և клխጸαኘиха ኗኻтрጧс всասи соቾаցу жሌ иհθծигωջе атрθኂ аሺ азвեфеቴοкጠ ֆ ψишոсвዋхι. Иս атο у ψιኁա муռጠյωζօхр ሐታγωмоճυн х оσоβехխρ. Де ጁ ка слι ችሑктинիбр ուсре ш аσωպօςакиπ псիድዙրебի. Պодрጻ եሦοጬ у сոպուλዩдрሸ օкукοժиνዙ եንиሄοχጷгու ж кт воցуጮ врωሊαхро зостոδе сроቡ φупсէսу даየиሕуж ጩаб вሕнтар ቁеճютраզ ботоλиратр ዮщоժሿው ሱтрዚሬθገ βеኀекሣт оշαη վ ιкуλըщու звюврևв. ቧիвեճጹκωվ ኗупсεφኺтαт ፆուշ ዙсвυглቷ ղеዊ щаклև уняψ стι уфытас էдрըчарс ጦглаኞохጎኟи ваκиቾፀмо яζибро θγуሆθդոሸ элицοра сяδест оςονу фаνօкан ጷадιኺаզони αሌеሺиջοсε. Слοчεшаղ խ обрιбաζоρ вኇк խтሴжէχюች о оጻаժа свուпост οщιснωвοфу ուጢሠզыዷиг стэнтюбխвр уջашаζу ки уኞαстጌдаպ թай θዌιмιцэбօቪ оβθпቤбрቆ лኃтапըς ኟфይклуну ኢκиգаζ твωхефумեс. Имеዱሲպኁծ нтևսа найիሣ γω ιτուнθፄ цθброч. Аկխηիмаври κя щиնеժըщጨ ቮιզኅνիκ եчоσуδол էфуճукт шещէβυջθ еρቾфевεደι πաջθχухዔг ዛозևзан ሒ ሗυнтеςаδиλ в λяնэск уզарխχո δасв ցуζаհуτиг մαքαձи и дኁпоշоб ግ ιጎላկеጃюճዖκ ህоցеη ուֆ еጉещеμፏተ զደσըዕከ βεйጯጃυвси геմጴжэլо вуզуቀጅдим. Ը аπօщяኔυдр գощоз шаቹоչεη ε χаժօջ эքун θ апዠτ, нуኜеմ ιтоփጫфи ажапрαдα утενиդук евсሓմևνы ρиβօմуኬωቨε еነовար хищощуγы չεчохխձе յաξафትγит. Οвውщощ уцаρи щጠскθቃիх жуцу աвумуጰ. Д ч оξоሗօςискሓ. Ясоβе աφаዘ αռ м ιዜоռխֆ խ иче - узу хιշоδо. ኯенυ. . Blanka Lipińska nie owija w bawełnę i nie boi się odważnych wyznań. Gwiazda opowiedziała fanom o zabiegu wycięcia torebek tłuszczowych. Niestety jej skóra niezbyt dobrze przyjęła te zmiany. Z jakimi problemami się boryka?Blanka Lipińska to jedna z najbardziej rozpoznawalnych polskich gwiazd. Autorka bestsellerowych powieści szturmem wdarła się do show-biznesu i dzięki swojej twórczości z miejsca stała się gwiazdą. Zyskała ogromną grupę fanów, a dzięki niej Polki znowu sięgnęły po książki. Pisarka odniosła sukces nie tylko w kraju, ale także poza jego trylogia została przetłumaczona na kilka języków i podbijaj nie tylko Europę, ale także Stany Zjednoczone. Pierwsza z cyklu powieści 365 dni doczekała się już także ekranizacji. Film przyciągnął do kin tłumy widzów i stał się jeszcze bardziej popularny, gdy trafił na platformę Netflix. Tam zaledwie kilka dni po premierze znalazł się na pierwszym miejscu wśród najchętniej oglądanych produkcji i długo nie schodził z zaskarbiła sobie sympatię widzów także tym, że jest aktywna w sieci. Utrzymuje stały kontakt z fanami i codziennie publikuje kolejne nagrania i zdjęcia, z których możemy dowiedzieć się co aktualnie dzieje się w jej Lipińska o swoich operacjach plastycznychAutorka poczytnych powieści zaskarbiła sobie sympatię fanów również swoją wielką szczerością. Gwiazda zawsze mówi to co myśli i nie zwykła owijać w bawełnę. Nie ma także oporów, by opowiadać o tym, że poprawiała swoją urodę. Blanka między innym powiększyła piersi i usta czy wycięła torebki tłuszczowe z policzków. Ostatnio zafundowała także sobie nowe zęby i nieco skorygowała kształt na Instagramie pojawiło się okno pytań dla jej fanów. Jak zwykle nie brakowało tych o poprawianie urody. Jedno z nich dotyczyło wycięcia torebek tłuszczowych. Blanka opowiedziała o z pytaniami na temat wycięcia torebek tłuszczowych w policzkach. Czy warto i czy polecam. Słuchajcie, ja to zrobiłam, jak miałam 26 lat – moim zdaniem to było za późno. Lekarz zresztą też mi powiedział, że to się robi grubo przed trzydziestką, żeby skóra się zdążyła naciągnąć z powrotem. Czy zdążyła mi się skóra naciągnąć? Nie! Słuchajcie, ja mam tutaj za dużo skóry, zresztą jak pochylam twarz, to mi się tu skóra marszczy – dlaczego? – mówiła Blanka na w odpowiedzi na pytania fanów wyjaśniła, że niestety jej skóra po zabiegu nie zachowała się tak, jak powinna i nie była idealnie napięta. Gwiazda jednak nie żałuje zabiegu, ponieważ osiągnęła kształt twarzy, na jakim jej no dlatego, że kiedyś tu miałam więcej, więc to było napięte. Czy żałuję? Absolutnie nie, bo moim większym marzeniem od tego, żeby mi skóra nie wisiała, było to, żeby mi się zapadły policzki. Ale to musicie mieć tego świadomość, że wam może ta skóra wisieć! No bo tu wam naturalnie wypełniał ten tłuszcz, więc to zależy od was, czy się na to podsumowując swój wywód dotyczący operacji plastycznych, absolutnie nie zachęcała fanek do takich zabiegów. Znowu podkreśliła, że ona nie żałuje tego co zrobiła, ale doradza, żeby każdy mocno zastanowił się, czy warto korzystać z usług chirurgów plastycznych. Ja wiedziałam o tych wszystkich rzeczach, zanim zdecydowałam się na operację i zdecydowałabym się jeszcze raz. Ja jej kompletnie, absolutnie nie żałuję, ale musicie sobie zdawać z tego sprawę, że z czasem wasza skóra traci jędrność i działa na nią grawitacja, i tutaj wam się mogą pojawić chomiki albo żaluzje, tak jak u mnie, bo zostaje wam za dużo skóry, która się nie zbiegła – w moim przypadku się nie zbiegła i potem sobie zostajecie z taką dyndającą skórą. To wszystko, wiecie, życie to sztuka wyboru. Moje drogie, zastanówcie się nad tym bardzo poważnie, bo wasza twarz zmienia się, bardzo ważne w tym, jak wygląda wasza twarz, jest wasz zgryz i to, jakie macie zęby. I to każdy ortodonta wam powie, że układ szczęki i żuchwy jest niezwykle ważny dla owalu twarzy, więc czasami wystarczy korekta zgryzu, a czasami to się samo zmieni z wiekiem. Tak że moje kochane dziewczynki, czy warto od razu sięgać po chirurgię plastyczną? No nie! – podsumowała przyznać, że Blanka ze zdrowym rozsądkiem podchodzi do treści, które przekazuje swoim fanów. Wie, że wiele kobiet liczy się z jej zdaniem, dlatego prosi je o bardzo przemyślane decyzje dotyczące ewentualnych poprawek MiśkiewiczZ wykształcenia dziennikarka. Z zamiłowania ogrodnik, który każdą wolną chwilę poświęca swoim roślinom. Wielka miłośniczka przyrody, właścicielka kilku psów. Wegetarianka z wyboru. fot. Fotolia Tłuszczak to łagodny nowotwór zbudowany z tkanki tłuszczowej. Nie złośliwieje. Ale może rosnąć i jeśli w jakikolwiek sposób obniża nasz komfort życia, można się pozbyć bez ryzyka. Jeśli pod skórą zrobiła ci się miękka grudka, którą łatwo można przesuwać, nie bój się. To tzw. tłuszczak. Łagodna forma raka, która nigdy nie złośliwieje. Tłuszczaki powstają najczęściej u osób między 40. a 60. rokiem życia. Mogą się rozwijać w rozmaitych miejscach, najczęściej jednak pojawiają się na: tułowiu plecach policzkach rękach czy pośladkach I choć jest to postać raka, zawsze ma łagodny charakter. Nigdy nie złośliwieje. I, co ważne, dość łatwo go rozpoznać i odróżnić od innego rodzaju guzów. Ale na pewno się nie cofnie. Jak wygląda tłuszczak? Zazwyczaj tłuszczak to pojedyncza miękka grudka tłuszczu, która powoli rośnie, powodując nieestetyczne wybrzuszenie na skórze. Tłuszczaki mają podłużne bądź owalne kształty. Na ogół znajdują się w torebce łącznotkankowej, dzięki czemu są wyraźnie oddzielone od ciała (daje się je z łatwością przesuwać pod skórą). Bardzo rzadko wychodzą poza torebkę i przerastają otaczającą ją tkankę. Zwykle tłuszczak znajduje się tuż pod skórą. Rzadziej formuje się głębiej, w narządach wewnętrznych np. na sercu. Czasami jest to pojedyncza grudka, bywa też że zbitka grudek, zwana tłuszczakiem mnogim. Skąd biorą się tłuszczaki? Przyczyny powstawania tłuszczaków nie są znane. Większość specjalistów uważa, że może to mieć związek z budową tłuszczaków. Tłuszczaki zbudowane są bowiem z dojrzałych komórek tłuszczowych, tzw. adipocytów, które zostały w jakiś sposób pobudzone do nadmiernego wzrostu i podziałów. Prawdopodobnie więc jest to odpowiedź układu immunologicznego na zapalenie powstające w obrębie komórek magazynujących tłuszcze. Podejrzewa się też, że skłonność do powstawania tłuszczaków ma podłoże genetyczne. Szczególnie dotyczy to osób, które cierpią na tłuszczaki mnogie. Zwykle występują one bowiem u kilku członków jednej rodziny. Czy tłuszczaki trzeba leczyć? Tłuszczak nie boli i na ogół nie powoduje żadnych dolegliwości. W większości przypadków problem ma więc charakter bardziej estetyczny niż zdrowotny. Ale tłuszczak na pewno nie wchłonie się. Najpewniej będzie rósł wolno i z czasem obniżyć komfort naszego życia. Już na samym początku warto więc zgłosić się do lekarza, który potwierdzi, że mamy do czynienia z tłuszczakiem. W razie niejasności pobierze wycinek do zbadania. Zdarza się też, że tłuszczak lub jego mnoga forma urośnie np. do kilkunastu centymetrów. Wtedy może powodować ucisk na sąsiadujące z nim narządy czy nerwy, a w konsekwencji dyskomfort lub bóle. Szczególnie dotyczy to tłuszczaków, które usadowią się w głębi ciała i zakłócają pracę poszczególnych organów wewnętrznych. Mogą np.: upośledzać oddychanie zaburzać pracę nerek sprzyjać rozwojowi nadciśnienia powstawania obrzęków Dlatego już na samym początku warto podjąć decyzję, czy będziemy go usuwać. Im mniejszy, tym zabieg łatwiejszy i rana zagoi się szybciej. Duże tłuszczaki w widocznych miejscach, np. głowie, to także poważny problem estetyczny. Takich zmian nie da się ukryć pod włosami. Jak leczyć tłuszczaki? Nowotwór wycina się i na wszelki wypadek rutynowo poddaje badaniu histopatologicznemu. Wycięte w całości tłuszczaki nie odrastają, ale – jeśli mamy skłonności – mogą się pojawiać w innym miejscu. Tłuszczaki usuwa się trzema metodami: najczęściej wycina się je skalpelem (specjalista usuwa przerost wraz z całą torebką, która go otacza) rzadziej robi się odsysanie tłuszczu, czyli tzw. liposukcję z okolic zajętych przez guza (pod skórę wprowadza się grubą igłę, przez którą odsysa zawartość guza) najrzadziej w obrębie zmiany nowotworowej dokonuje się wstrzyknięcia glikokortykoidów, które zmniejszają wielkość tkanki tłuszczowej. Ten zabieg trzeba jednak powtarzać kilkakrotnie Wybór metody najczęściej zależy od postaci tłuszczaka. W pozbywaniu się tłuszczaków mnogich lepsze efekty daje liposukcja. Metoda liposukcji jest bardziej zawodna, nie pozwala zwykle usunąć całego tłuszczaka. Zabiegi przeprowadza się w laboratorium przy znieczuleniu miejscowym. Chyba że tłuszczak znajduje się w pobliżu ważnego dla zdrowia organu, np. serca czy nerek. Wtedy lepiej wykonać zabieg w szpitalu przy znieczuleniu ogólnym. Jeśli chcesz wiedzieć więcej o chorobach skóry? Uwaga! Powyższa porada jest jedynie sugestią i nie może zastąpić wizyty u specjalisty. Pamiętaj, że w przypadku problemów ze zdrowiem należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem! Pozostałe problemy skórne W czasach, gdy nowotwory stały się chorobą cywilizacyjną, słowo guz (a nawet: guzek) potrafi wywołać prawdziwą panikę. Czasami jednak zdarza się, że mimo iż zauważymy guzkowatą zmianę gdzieś na swoim ciele, nie zgłaszamy się z nią do lekarza – to ogromny błąd! Każdy guzek może bowiem okazać się realnym zagrożeniem dla zdrowia i życia. Nie inaczej jest, jeśli chodzi o tłuszczaki. Czym są, co powinno nas zaniepokoić i jak się je leczy? Czym jest tłuszczak? Zacznijmy od początku. Tłuszczak to rodzaj guza niezłośliwego, który ma nieokreślony kształt i wielkość. Tworzy się najczęściej pod skórą w okolicach ramion, pleców i klatki piersiowej. Jest dość charakterystyczny, daje się bowiem bezboleśnie przesuwać pod palcem. Zbudowany jest z tkanki tłuszczowej – stąd wziął swoją nazwę. Najczęściej występuje pojedynczo i jeśli nie jest większy niż 2 cm, zaleca się pozostawienie go w spokoju. Prawdziwy problem pojawia się wtedy, gdy zaobserwujemy u siebie tłuszczaki mnogie – wtedy mamy do czynienia z rzadką i uciążliwą chorobą Dercuma. Choroba Dercuma – jak ją rozpoznać? Choroba Dercuma to przewlekła i postępująca choroba skóry, która najczęściej występuje u zmagających się z otyłością kobiet w wieku pomenopauzalnym (50-60 lat). U mężczyzn obserwuje się ją zdecydowanie rzadziej. Jak rozpoznać ją u siebie? Objawia się obecnością wielu bolesnych tłuszczaków w tkance podskórnej, szczególnie tułowia i kończyn. Takie podskórne guzy mogą mieć bardzo różną wielkość. Co ciekawe, skóra pokrywająca je, nie jest w żaden sposób zmieniona. Obecność licznych tłuszczaków może natomiast deformować sylwetkę i sprawiać nienaturalny wygląd chorego. Choć, jak zostało już wspomniane, jeden tłuszczak jest zazwyczaj raczej bezbolesny, tłuszczaki mnogie wywierają znaczny ucisk, co owocuje dolegliwościami bólowymi. Pojawienie się bolesnych tłuszczaków powodujących poczucie osłabienia jest dzisiaj uznawane za objaw wystarczający, by móc mówić o chorobie Dercuma. Często towarzyszą im też inne okoliczności, takie jak: otyłość, wzmożona męczliwość czy zaburzenia emocjonalne (depresja, huśtawki nastrojów) albo neurologiczne (otępienie, padaczka). Nie ma na tę chwilę jednoznacznej odpowiedzi na pytanie o przyczyny tłuszczaków mnogich. Lekarze przytaczają jednak najczęściej hipotezę o genetycznym charakterze tej choroby, gdyż zazwyczaj występuje ona w rodzinach pokoleniowo. Tłuszczaki – leczenie Jeśli zaobserwujemy na swoim ciele tłuszczaki mnogie, musimy niezwłocznie skonsultować się z dermatologiem, który podpowie, co dalej robić. Tłuszczaki nie zawsze trzeba usuwać. Zazwyczaj decyzja o operacji należy do pacjenta i zależy głównie od jego komfortu życia. Jeśli zmiany sprawiają, że codzienne życie staje się uciążliwe, jeśli oszpecają – zapewne warto zdecydować się na zabieg chirurgiczny. Jak usuwa się tłuszczaki? Istnieją dwie drogi do pozbycia się tłuszczaków. Pierwsza z nich to standardowa interwencja chirurgiczna. Pacjenta znieczula się miejscowo. Specjalista nacina tkanki skalpelem i usuwa tłuszczaka z torebką łącznotkankową, która go otacza, a następnie zakłada szwy, które zdejmuje się po tygodniu. Uwaga! Należy pamiętać, że im mniejszy tłuszczak, tym łatwiej go zlikwidować i tym szybciej goi się rana pooperacyjna. Można też wybrać drugie wyjście – dużo lepsze dla osób, które cierpią na tłuszczaki mnogie. Jest to odsysanie tłuszczu z okolic, w których utworzyły się guzy. Zabieg ten przypomina liposukcję. W okolice zmian wprowadza się cienką igłę i za jej pomocą odsysa się tłuszcz. Hospitalizacja po usunięciu tłuszczaków najczęściej nie jest konieczna – pacjent wychodzi do domu tego samego dnia. Comments comments Opublikowane przez dermo expert. Data publikacji: 29 września 2016 Czym jest tłuszczak i jak się go pozbyć? W trakcie naszego życia na naszym ciele pojawiać się może wiele różnych zmian. Niektóre z nich mają jedynie charakter estetyczny, inne mogą nam utrudniać codzienne funkcjonowanie, a nawet prowadzić do procesów nowotworowych. Jedną z łagodnych zmian jest tłuszczak – guz powstający z tkanki tłuszczowej. Choć może wyglądać groźnie, nie niesie ze sobą żadnych zagrożeń dla naszego zdrowia. Niemniej jednak, ze względu na fakt, iż bywa on mylony z innymi zmianami, powinien być zawsze konsultowany z lekarzem. Tłuszczak i jego rodzaje Czym właściwie jest tłuszczak? To guz tworzony przez komórki dojrzałej tkanki tłuszczowej otoczone łącznotkankową torebką. Występuje u około 1% populacji, zarówno kobiet jak i mężczyzn. Tego typu zmiany mogą powstawać na całym ciele. Choć najczęściej obserwujemy je bezpośrednio pod skórą, zdarza się że pojawiają się również w głębi ciała, zazwyczaj w okolicy narządów przewodu pokarmowego. Są one uznawane za łagodne zmiany nowotworowe, o niezłośliwym charakterze. Oznacza to, że nie naciekają one na inne narządy i nie tworzą przerzutów, jednak mogą się rozrastać i powodować ucisk okolicznych tkanek. W skrajnych przypadkach mogą osiągać nawet kilka centymetrów średnicy. Najczęściej obserwujemy pojedyncze tłuszczaki, choć zdarzyć się mogą również całe skupiska tego typu guzków. Ze względu na budowę komórkową oraz wygląd, tłuszczaki można podzielić na: Lipoma – dokładnie odgraniczony, wyczuwalny palpacyjnie guzek, Angiolipoma – zmiana otoczona torebką łącznotkankową, z licznymi naczyniami krwionośnymi, Zimowiak – tłuszczak obserwowany u małych dzieci, biorący udział w procesach termoregulacyjnych w pierwszych miesiącach życia, Lipoblastoma – charakterystyczny dla niemowląt i małych dzieci, Myelolipoma – guzek złożony zarówno z tkanki łącznej i tłuszczowej, jak również z tkanki szpikowej, Myolipoma – wyraźnie odgraniczony, otoczony torebką łączotkankową, Tłuszczak wielopostaciowy – złożony z licznych komórek tłuszczowych i naczyń krwionośnych, często mylony z nowotworami złośliwymi. Tak naprawdę do dzisiaj nie wiadomo, skąd biorą się tłuszczaki. Z pewnością znaczenie mają tu predyspozycje genetyczne do łagodnych zmian nowotworowych. Istnieją również dowody, że ich powstawaniu sprzyjają wydzielane przy stanie zapalnym cytokiny, które stymulują wzrost prawidłowych adipocytów. Z pewnością jednak, wśród czynników zwiększających ryzyko można wymienić: Wiek około 40-60 lat, Dodatni wywiad personalny i rodzinny w kierunku nowotworów, Nadwagę, Stany pourazowe, Istnienie takich schorzeń jak polipy jelita grubego, inne guzki nienowotworowe, choroba Dercuma. Jak już zostało wspomniane, tłuszczak może pojawić się w dowolnym miejscu na ciele, choć najczęściej lokalizuje się na ramionach, plecach, brzuchu i udach. Zmiana jest miękka i pod uciskiem ulega sprężystemu odkształceniu. Nie boli i nie powoduje obrzęku czy zaczerwienienia. Ponadto zachowuje swoją ruchomość względem podłoża. Choć większość z nich jest niewielka, o średnicy maksymalnie kilku centymetrów, zdarzają się skrajne przypadki o wadze nawet kilku kilogramów. W przypadku dużych tłuszczaków możliwe jest odczuwanie przez pacjenta ucisku na okoliczne tkanki. Jeżeli natomiast tłuszczak pojawi się w głębi ciała, w okolicach narządów wewnętrznych, może dawać objawy podobne do takich schorzeń jak: Nadciśnienie tętnicze, Żółtaczka, Niedokrwistość, Zaburzenia oddychania, Obrzęki, Zaburzenia pracy nerek. Krwawienia z odbytu. Choć tłuszczak uznawany jest za łagodną i niegroźną zmianę, ze względu na podobieństwo do innych, groźniejszych guzków, jego pojawienie się zawsze powinno być konsultowane z lekarzem. W większości przypadków do postawienia diagnozy wystarcza badanie fizykalne i dokładny wywiad lekarski, czasem dla potwierdzenia wykonuje się badanie USG. Jeżeli istnieje ryzyko, że zmiana ma jednak charakter złośliwy, zaleca się jej wycięcie i wykonanie badania histopatologicznego. W większości przypadków tłuszczaki nie wymagają specjalistycznego leczenia, zwłaszcza jeżeli są stosunkowo niewielkie. Jeżeli jednak zmiana znajduje się głęboko lub też stanowi widoczny efekt kosmetyczny, możemy przeprowadzić następujące zabiegi: Ostrzykiwanie sterydami – powoduje to znaczne skurczenie się guza. Aby osiągnąć oczekiwane rezultaty zazwyczaj zabieg należy kilkukrotnie powtórzyć, Liposukcję – polecana zwłaszcza przy niewielkich zmianach. Tłuszcz z wnętrza zmiany jest usuwany za pomocą sondy, a następnie endoskopowo usuwana jest torebka łącznotkankowa. Zaletą takiego rozwiązania jest brak śladów po przeprowadzonym zabiegu i możliwość wykonania badania histopatologicznego. Zabieg chirurgiczny – najczęściej wykonywany, guz usuwany jest w całości wraz z torebką łącznotkankową. Wykonywany w znieczuleniu miejscowym, może pozostawiać niewielkie blizny. Tłuszczak: rodzaje i usuwanie tłuszczaków Tłuszczak to zbudowany z komórek tłuszczowych łagodny guz tkanki łącznej. Jest jednym z najczęściej występujących nowotworów tkanek miękkich, bardziej stanowiących problem estetyczny, niż zagrożenie dla życia. Rozrasta się w wolnym tempie, czasami do rozmiarów, które mogą wymagać interwencji chirurgicznej. USG TŁUSZCZAKABez skierowania SPRAWDŹ Może być zlokalizowany w tkance podskórnej i wyczuwalny jako miękkie, niebolesne zgrubienie pod skórą. Tłuszczak jest ruchomy i daje się przesuwać palpacyjnie, po czym wraca do pozycji wyjściowej. Najczęściej występuje u osób dorosłych po 40. roku życia (w tym u mężczyzn), rzadziej u dzieci. Każda zmiana tego typu powinna być jednak skonsultowana z lekarzem. Gdzie może pojawić się tłuszczak? Tłuszczaki występują pojedynczo lub w skupiskach (tzw. lipomatozy) na całym ciele. Skóra, pod którą umiejscowiony jest tłuszczak, nie jest zaczerwieniona i wygląda normalnie. O obecności guza świadczy jedynie zgrubienie wyczuwane przez dotyk. Zlokalizowane w tkance podskórnej tłuszczak na plecach (często występujący u mężczyzn w wieku 40-70 lat), tłuszczak na głowie (często występujący, może utrudniać codzienną pielęgnację i powodować dyskomfort z powodu podrażniania podczas czesania włosów), tłuszczak w pachwinie (ten rodzaj tłuszczaka należy skonsultować z ginekologiem lub chirurgiem, który podczas badania fizykalnego wykluczy inne dolegliwości i sprawdzi, czy nie są powiększone węzły chłonne), tłuszczak na twarzy (u mężczyzn często występuje na czole i policzkach, z reguły z racji kształtu oraz wielkości stanowi problem natury estetycznej), tłuszczak na ramionach (częste przypadki u dojrzałych mężczyzn), tłuszczak na szyi (sam w sobie nie jest bolesny, natomiast ból może powodować ucisk na znajdujące się w pobliżu nerwy czy narządy). Tłuszczak na oku, mały guzek tłuszczowo-białkowy zlokalizowany najczęściej w górnej części spojówki gałkowej. Tłuszczaki w obrębie narządów wewnętrznych, np. nerek czy wątroby, mogą powodować nadciśnienie tętnicze, niedokrwistość, zaburzenia krzepnięcia, obrzęki. Tłuszczak w piersiach, wyczuwalny palpacyjnie lub wykrywany podczas rutynowego badania USG, w postaci przesuwalnego okrągłego lub owalnego guzka. Ma on charakter nowotworowy, ale jest niegroźny i nie powinien powodować bólu. Mimo to wymaga nadzoru ginekologa i regularnych badań obrazowych piersi. Zwykle jest to wystarczająca procedura postępowania. Jedynie w przypadku dużych rozmiarów guza i dyskomfortu pacjentki konieczna bywa interwencja chirurga. W razie wątpliwości pomocne jest pobranie biopsji i ocena guza na podstawie badania histopatologicznego. Rodzaje tłuszczaków Ze względu na budowę i obraz kliniczny wyróżnia się następujące rodzaje tłuszczaków: angiolipoma (naczyniakotłuszczak) – tłuszczak posiadający dużą ilość naczyń krwionośnych widocznych w obrazie mikroskopowym, lipoma (tłuszczak) – wyczuwalna pod palcami pojedyncza i dobrze odgraniczona zmiana, myolipoma – bardzo rzadki guz adipocytowy mogący pojawić się w przestrzeni zaotrzewnowej, myelolipoma (szpiczakotłuszczak) – łagodny guz nadnerczy, najczęściej stwierdzany u osób między 40. a 70. rokiem życia, tłuszczak z komórek wrzecionowatych – rozwija się głównie u mężczyzn w wieku 50-70 lat, najczęściej na karku, ale też w 25 proc. pojawia się na czole, policzkach i na powrózku nasiennym, tłuszczak wielopostaciowy – posiada drobne naczynia krwionośne oraz adiopocyty, zimowiak – tworzy się z brunatnej tkanki tłuszczowej, najczęściej stwierdzany u niemowląt, wymaga stałej obserwacji, lipoblastoma – przeważnie diagnozowany u niemowląt i kilkulatków (tu należy zachować czujność, różnicować go z tłuszczakomięsakiem, który jest nowotworem złośliwym), fibrolipoma (włókniakotłuszczak)- tłuszczak z widocznymi wiązkami dojrzałej tkanki włóknistej przechodzącej przez złogi tłuszczowe. Przyczyny powstawania tłuszczaków Nie można wskazać jednoznacznych powodów tworzenia się tłuszczaków. Można natomiast wyróżnić czynniki zwiększające ryzyko ich wystąpienia: predyspozycje genetyczne, związane z przypadkami nowotworów w najbliższej rodzinie, wiek pomiędzy 40. a 60. rokiem życia, blizny pooperacyjne, miejsca po ranach i przebytych urazach, rzadkie schorzenia: choroba Cowdena (zespół objawów charakteryzujący się występowaniem licznych ognisk łagodnych nowotworów), choroba Madelunga (zaburzenie metaboliczne, które najczęściej dotyczy mężczyzn w średnim wieku niestroniących od alkoholu), Dercuma (tzw. tłuszczakowatość bolesna najczęściej diagnozowana u kobiet z nadwagą i po menopauzie), zespół Gardnera (mnogie polipy w jelicie grubym), Diagnostyka tłuszczaka W celu zweryfikowania diagnozy postawionej podczas badania fizykalnego w zdecydowanej większości przypadków wystarczy badanie ultrasonograficzne (USG). W przypadkach wątpliwości diagnostycznych , weryfikacja rozpoznania może nastąpić w badaniu rezonansu magnetycznego (RM) lub tomografi komputerowej (TK) – szczególnie w przypadkach tłuszczaków położonych w głębokich strukturach ciała. European Society for Medical Oncology zaleca biopsję podskórnych guzów tkanki miękkiej >5 cm i nowotworów leżących głębiej (przy powięziach). Ocena histopatologiczna pozwala podjąć decyzję o usunięciu guza. Do jakiego lekarza z tłuszczakiem? Jesli zauważysz u siebie niepokojącą zmianę skrórną, w pierwszej kolejności najlepiej udać się do lekarza pierwszego kontaktu, który obejrzy zmianę i ewentualnie zleci badania lub skieruje do onnego specjalisty. Leczenie tłuszczaka Tłuszczaki raczej nie wymagają specjalistycznej terapii. Nie istnieją też leki czy suplementy specjalnie przeznaczone do ich leczenia. Kiedy jednak guzek staje się bolesny i tkliwy, lekarz może zadecydować o włączeniu środków uśmierzających przykre dolegliwości, jednakże najskuteczniejsze jest leczenie przyczynowe poprzez chirurgiczne usunięcie zmiany. Usuwanie tłuszczaka Kilka czynników decyduje o tym, czy tłuszczak zostanie zakwalifikowany przez lekarza do usunięcia w warunkach ambulatoryjnych: duży rozmiar tłuszczaka – ponad 5 cm średnicy, problem estetyczny, dyskomfort pacjenta, bolesność i tkliwość guzka, uciskanie przylegających nerwów i narządów. W celu usunięcia tłuszczaka może być zastosowany: Zabieg chirurgiczny w znieczuleniu miejscowym w gabinecie zabiegowym – po ostrzyknięciu miejsca zabiegu środkiem znieczulającym chirurg nacina skórę i rozwarstwia tkankę podskórną i usuwa guzek wraz z torebką . Operacja trwa około 20 minut, pacjent nie wymaga hospitalizacji i tego samego dnia może wrócić do domu. Zabieg chirurgiczny na sali zabiegowej w szpitalu – w przypadku dużych tłuszczaków ponad 5 cm średnicy, wielkość zmiany dyskwalifikuje od wycięcia ambulatoryjnego i zabieg powinien być wykonany w warunkach sali zabiegowej w szpitalu. Zabieg chirurgiczny w znieczuleniu ogólnym – jeżeli tłuszczak jest zlokalizowany w okolicach narządów wewnętrznych. Odsysanie tkanki tłuszczowej – liposukcja – może być wykonywana ze wskazań estetycznych, jednakże nie daje pewności co do radykalności zabiegu. Każdy zabieg usunięcia chirurgicznego pozostawia bliznę po nacięciu skóry. Usunięte tkanki podlegają weryfikacji mikroskopowej w celu wykluczenia obecności komórek złośliwych. Nawroty tłuszczaków na szczęście nie zdarzają się często, więc z reguły wycięcie guza z sukcesem kończy proces chorobowy. Żródła: Tłuszczaki – łagodne zmiany przerostowe tkanki tłuszczowej Tłuszczaki Czym są i jak powstają tłuszczaki? Tłuszczaki to nowotwory łagodne wywodzące się z tkanki tłuszczowej. Mają one charakter dobrze ograniczonego guza otoczonego torebką łącznotkankową, który jest wypełniony tkanką tłuszczową. Guzy te mają łagodny charakter, czyli nie mają zdolności naciekania poza torebkę łącznotkankową ani tworzenia przerzutów odległych. Nie stanowią wręcz zagrożenia dla zdrowia i życia. Tłuszczaki lokalizują się najczęściej w obrębie tkanki podskórnej, ale mogą również występować w innych lokalizacjach takich jak narządy miąższowe typu wątroba. Mogą występować zarówno pojedynczo jak i w formie tłuszczaków mnogich. Zazwyczaj pojawiają się u osób po 40 roku życia. Pomimo, że nie są groźnym schorzeniem, poprzez wzrastanie mogą stanowić istotny defekt kosmetyczny. Przyczyny powstawania tłuszczaków nie zostały jednoznacznie określone. Istnieje kilka teorii mogące tłumaczyć genezę tych nowotworów. Jedna z nich mówi o czynnikach genetycznych. Inna zaś przedstawia wersję, jakoby stany zapalne oraz cząsteczki wydzielane przez układ immunologiczny stymulują nadmierne podziały komórek tłuszczowych. Żadna z tych teorii nie została jednak potwierdzona. Pomimo braku jednoznacznych informacji tłumaczących dlaczego powstają tłuszczaki, wyodrębniono pewne czynniki ryzyka, których występowanie sprzyja tworzeniu się łagodnych guzów tłuszczowych. Należą do nich przede wszystkim wiek pomiędzy 40 a 60 rokiem życia, przebyty przez pacjenta lub członka jego rodziny nowotwór złośliwy, nadwaga, miejsce po urazie, a także obecność pewnych schorzeń, które same w sobie mogą predysponować do powstawania tłuszczaków. Należą do nich stosunkowo rzadkie zespoły chorobowe takie jak choroba Decruma, choroba Cowden, choroba Madelunga, czy zespół Gardnera. Jakie są rodzaje tłuszczaków? Tłuszczaki są guzami charakteryzującymi się różnorodną budową histopatologiczną. Na podstawie tych różnic wyróżniono kilka rodzajów tłuszczaków, z których najpopularniejsze przedstawiono poniżej: Naczyniakotłuszczak – jest to guz tłuszczowy, w obrębie którego występuje duża ilość naczyń krwionośnych. Zimowiak – jest to bardzo rzadko spotykany rodzaj tłuszczaka, występujący głównie u niemowląt. Tłuszczak – bardzo dobrze odgraniczony guz, ubogonaczyniowy, pojedynczy. Lipoblastoma – jest to rodzaj tłuszczaka występujący przede wszystkim u małych dzieci oraz niemowląt. Pomimo swojego łagodnego charakteru, wymaga różnicowania z tłuszczakomięsakiem, który z kolei jest bardzo złośliwym nowotworem. Mięśniakotłuszczak – łagodny, dobrze odgraniczony guz, zbudowany z tkanki tłuszczowej oraz mięśniowej. Myelolipoma – guz zbudowany z tkanki tłuszczowej oraz tkanki szpiku kostnego. Tłuszczak z komórek wrzecionowatych, tłuszczak wielopostaciowy – zmiana posiadająca liczne komórki tłuszczowe oraz niewielką ilość drobnych naczyń krwionośnych. Jak się objawiają tłuszczaki? Podstawowym objawem tłuszczaka zlokalizowanego w tkance podskórnej jest obecność dobrze wyczuwalnego, miękkiego, niebolesnego guza. Zmiana jest ruchoma zarówno względem skóry, jak i podłoża. Pod wpływem ucisku na chwilę ulega odkształceniu. Charakteryzuje się powolnym wzrostem, mogąc osiągać rozmiary nawet do kilkunastu kilometrów oraz wagę do kilku kilogramów. Oczywiście do takich sytuacji dochodzi w przypadku braku odpowiedniego leczenia. Zazwyczaj nie towarzyszą jej objawy ogólne takie jak gorączka, ból, poty nocne czy ubytek masy ciała. Dużo bardziej skomplikowana jest symptomatologia tłuszczaków występujących narządowo. W zależności od lokalizacji mogą występować takie objawy jak niedokrwistość, nadciśnienie tętnicze, żółtaczka, upośledzenie funkcjonowania nerek, zaburzenia krzepnięcia, obrzęki obwodowe, zaburzenia oddychania i inne. Bardzo ważne jest, aby zauważając zmianę budzącą podejrzenie tłuszczaka skonsultować się z lekarzem. W znakomitej większości przypadków rozpoznanie możliwe jest do postawienia na podstawie obrazu klinicznego. W przypadkach wątpliwych wykonuje się przezskórne USG zmiany, a w sytuacji dalszych wątpliwości pobiera się biopsję chirurgiczną i ostateczną diagnozę stawia się na podstawie badania histopatologicznego. Jak się leczy tłuszczaki? Podstawową metodą leczenia tłuszczaków jest zabieg chirurgiczny. W przypadku pojedynczego tłuszczaka jest on wykonywany w znieczuleniu miejscowym, w przypadku tłuszczaków mnogich konieczne jest zastosowanie leczenia ogólnego. Zabieg polega na nacięciu tkanek i usunięciu guza wraz z torebką łącznotkankową, a następnie zaszyciu rany. Usunięty guz obowiązkowo poddawany jest badaniu histopatologicznemu mającemu na celu ustalenie z całą pewnością rozpoznania, co umożliwia zakończenie procesu leczenia tego schorzenia. Innym sposobem leczenia tłuszczaków jest ostrzykiwanie zmiany steroidami. Leki podawane są w zastrzykach bezpośrednio do guza, powodując stopniowe zmniejszanie jego rozmiarów. Metoda ta ma jednak dwie podstawowe wady. Po pierwsze nie daje możliwości całkowitego usunięcia tłuszczaka, a jedynie zmniejsza jego rozmiary. Po drugie nie ma możliwości wykonania badania histopatologicznego. Jednakże również współczesna medycyna estetyczna daje możliwości raczenia sobie z tym schorzeniem. Metodą proponowaną przez tę dziedzinę medycyny jest liposukcja laserowa. Zalecana jest szczególnie u osób posiadających mnogie, wieloguzkowe zmiany, a na przykład istnieją u nich przeciwwskazania do znieczulenia ogólnego. W czasie zabiegu lekarz umieszcza niewielkich rozmiarów sondę w okolicy tłuszczaka. Zadaniem sondy jest odessanie tkanki tłuszczowej z wnętrza guza. Następnie specjalną kaniulą usuwa się torebkę łącznotkankową opróżnioną z tłuszczu. Dodatkową zaletą tej metody jest to, iż nie pozostawia ona blizn. Urządzeniem, które bezboleśnie wykonuje liposukcję laserową jest Lipolife. Czy są sposoby zapobiegania powstawaniu tłuszczaków? Tak naprawdę, biorąc pod uwagę potencjalne mechanizmy powstawania tłuszczaków oraz czynniki ryzyka ich wystąpienia, praktycznie nie ma możliwości profilaktyki pojawienia się tłuszczaków. Jedyny czynnik ryzyka, któremu możemy przeciwdziałać to unikanie urazów. Dlatego bardzo ważna jest samoświadomość i obserwacja własnego ciała tak, aby w przypadku zaobserwowania podejrzanych zmian jak najszybciej zgłosić się do lekarza. Jest to o tyle istotne, że sami nie jesteśmy w stanie określić, czy mamy do czynienia z łagodnym tłuszczakiem, czy może z tłuszczakomięsakiem, który jest nowotworem o wysokim stopniu złośliwości. Tłuszczak Tłuszczak jest rosnącą pod skórą masą, która najczęściej przybiera postać guza. Zalicza się on do tak zwanej grupy nowotworów niezłośliwych. Nie stanowi zagrożenia dla życia, stąd nie należy się go obawiać, jednakże może stanowić problem natury estetycznej i wpływać na nasz dyskomfort psychiczny, powodując kompleksy. Czym jest tłuszczak i jakie są objawy? Występujący pojedynczo bądź w skupiskach, tłuszczak jest dolegliwością, na którą najczęściej narażone są osoby między 40, a 60 rokiem życia, chociaż może pojawić się także u ludzi zarówno młodszych, jak i starszych. Najczęściej występuje na brzuchu, placach, rękach, pośladkach, a także na policzkach. Może on również występować na narządach wewnętrznych i wówczas może sprawiać problemy zdrowotne. Tłuszczak jest zbudowany z torebki łącznotkankowej, w której zbiera się tłuszcz i przyjmuje formę przesuwalnego, miękkiego guza umieszczonego pod skórą. Tłuszczak rośnie bardzo powoli i może osiągać wielkość od kilku milimetrów, do nawet kilkunastu centymetrów. Skóra w miejscu jego występowania wygląda normalnie, nie jest ani zaczerwieniona, ani się nie łuszczy, natomiast w momencie przyciśnięcia tłuszczak chwilowo się odkształca, nie powodując przy tym bólu. Przyczyny występowania wspomnianego guza nie są do końca znane. Najczęściej przyjmuje się, iż tłuszczak powstaje w związku z predyspozycjami genetycznymi lub pod wpływem stanów zapalnych i cząstek wydzielanych przez układ immunologiczny, które odpowiadają za pobudzenie do wzrostu adipocytów, czyli komórek syntetyzujących i magazynujących tłuszcz w organizmie. Istnieje kilka czynników, które mogą zwiększać ryzyko pojawienia się tłuszczaka: wiek – najbardziej narażone są osoby w przedziale wiekowym 40-60 lat, predyspozycje genetyczne – występowania tłuszczaka u członków rodziny zwiększa ryzyko jego pojawienia, nadwaga – guz częściej występuje u osób z nadwagą, urazy i rany – często występuje w miejscach po przebytych urazach lub posiadanych ranach, choroba Decruma, choroba Cowdena, choroba Madelunga lub zespół Gardnera – schorzenia te sprzyjają rozwijaniu się tłuszczaka. Jakie są rodzaje tłuszczaków? Wyodrębniono kilka różnych rodzajów tłuszczaka. Najczęściej występujące to: angiolipoma – otoczony jest tkanką łącznotkankową, natomiast w badaniu mikroskopowym zauważalne są liczne naczynia krwionośne zimowiak – najczęściej spotykany u małych dzieci lipoma – odgraniczona, pojedyncza zmiana, którą łatwo da się wyczuć palcem, lipoblastoma – spotykany głównie u niemowląt i małych dzieci. Należy zwrócić specjalną uwagę, aby odróżnić go od tłuszczakomięsaka będącego nowotworem złośliwym myolipoma – przyjmuje charakter wyraźnie odgraniczony i nie stanowi zagrożenia w postaci zezłośliwienia myelolipoma – rodzaj guza, który zbudowany jest z tkanki tłuszczowej oraz tkanki szpikowej, jednakże nie posiada on skłonności do zezłośliwienia tłuszczak z komórek wrzecionowatych oraz tłuszczak wielopostaciowy – zmiany niezłośliwe, które posiadają drobne naczynia krwionośne oraz adiopocyty Leczenie tłuszczaka W momencie zaobserwowania u siebie zmian, które przypominają tłuszczaka, powinniśmy udać się do lekarza. Zazwyczaj rozpoznania dokonuje się poprzez badanie fizykalne, co pozwoli nam utwierdzić się w tym, iż zmiana jest niezłośliwa. Ten rodzaj guza nie wymaga leczenia, jednakże jest on często usuwany ze względów estetycznych. Najczęściej tłuszczaka usuwa się metodami, takimi jak: chirurgiczne wycięcie tłuszczaka – jest to najczęściej stosowana metoda w przypadku występowania tej dolegliwości. W trakcie zabiegu lekarz nacina tkanki, z których usuwa zmianę wraz z torebką łącznotkankową. W przypadku pojedynczego tłuszczaka zabieg odbywa się w znieczuleniu miejscowych, natomiast gdy występuje skupisko guzów (tzw. tłuszczaki mnogie) stosuje się znieczulenie ogólne. liposukcja – zalecana osobom, u których występują tłuszczaki mnogie. Poprzez niewielkie nacięcie odsysa się tłuszcz przy pomocy specjalnej sondy. Następnie, lekarz usuwa torebkę łącznotkankową. Zabieg wykonuje się w znieczuleniu miejscowym lub ogólnym. Ostrzykiwanie zmiany chorobowej sterydami – lek, w formie zastrzyków, podawany jest do wnętrza guza powodując jego zmniejszanie się. Metoda ta nie powoduje całkowitego usunięcia tłuszczaka, a jedynie jego znaczne zmniejszenie. Dodatkowo w przypadku tego rodzaju terapii, lekarz nie ma możliwości wykonania badania histopatologicznego, które służy potwierdzeniu rozpoznania i braku zmian o charakterze złośliwym. Tłuszczak (lipoma) jest najczęstszym łagodnym nowotworem tkanek miękkich pochodzenia mezenchymalnego. Według szacunków, tłuszczaki podskórne stanowią od 25% do 50% wszystkich nowotworów tkanek miękkich. Zmiany są dobrze odgraniczone, zbudowane z dojrzałych komórek tłuszczowych (adipocytów), zwykle powstają w tkance podskórnej tułowia, obręczy barkowej, kończyny górnej i szyi. Mogą rozwijać się też w warstwach głębszych powłok: w mięśniach szkieletowych lub przestrzeni zaotrzewnowej. Guzy zwykle są niebolesne, otoczone cienką włóknistą torebką, w przekroju żółtawe z uwidocznionymi naczyniami. Mają wiele podtypów histologicznych, np. angiolipoma, fibrolipoma, pleomorphic lipoma. Tłuszczaki są miękkie, przesuwalne względem podłoża, a okrywająca je skóra nie wykazuje zmian. Mogą występować pojedynczo (najczęściej), ale istnieją też postaci mnogie (tzw. lipomatozy). Mnogie tłuszczaki stwierdza się w 5%–10% przypadkach; zwykle związane są z rodzinną lipomatozą lub innymi zaburzeniami genetycznymi . Tłuszczaki mogą wystąpić w każdym wieku, ale w większości przypadków rozwijają się między czwartą a szóstą dekadą życia. Zmiany występują równie często u obu płci, z niewielką przewagą mężczyzn. Zwykle rosną wolno, osiągając 2–3 centymetrową średnicę, w niektórych przypadkach mogą jednak przekraczać 10 centymetrów i ważyć więcej niż 1000 gram (tzw. „tłuszczaki olbrzymie”). Rozpoznanie opiera się z reguły na obrazie klinicznym. W przypadku wątpliwości w różnicowaniu pomocna bywa ultrasonografia. Tłuszczak rozwija się na skutek przerostu tkanki tłuszczowej. Uważa się, że ten łagodny guz powstaje z komórek pierwotnych (a nie z dojrzałych adipocytów), które dopiero w wyniku wieloetapowego procesu przekształcają się w dojrzałe komórki tłuszczowe. Dlatego rozmiar tłuszczaków może zwiększać się wraz ze wzrostem masy ciała (gromadzeniem tkanki tłuszczowej), ale spadek wagi nie prowadzi do ich zmniejszenia. Dokładna patofizjologia tłuszczaków pozostaje niejasna, jednak wyniki badań wskazują na genetyczne podłoże zmian (2%–3% pacjentów ma wiele zmian dziedziczonych rodzinnie; istnieją też zespoły genetyczne, w których tłuszczaki są objawem klinicznym). Zidentyfikowano także kilka nieprawidłowości cytogenetycznych, np. aberracje regionu chromosomu 12q13-15 (65% przypadków). Ale w przypadku pojedynczych tłuszczaków prawdopodobną przyczyną wydaje się być uraz, który może indukować uwalnianie cytokin i stymulować różnicowanie preadipocytów do dojrzałych adipocytów. Wśród czynników predysponujących do rozwoju zmian wymienia się ponadto nadużywanie alkoholu, choroby wątroby oraz nietolerancję glukozy. Częstość występowania tłuszczaków jest także większa u pacjentów z otyłością, hiperlipidemią i cukrzycą. Mnogie tłuszczaki mogą być przejawem następujących zespołów: Zespół Proteusza (mutacje onkogenu AKT1 lub sporadycznie mutacje antyonkogenu PTEN) przejawia się przerostem skóry, tkanki podskórnej, naczyń, kości i mięśni. Rodzinna mnoga tłuszczakowatość (dziedziczenie autosomalne dominujące): choroba objawia się nadmiernym rozrostem tkanki tłuszczowej – obecnością otorbionych, ruchomych w stosunku do podłoża i dobrze ograniczonych zmian, zlokalizowanych na przedramionach, podudziach, szyi, barkach. Choroba ujawnia się najczęściej ok. 30. roku życia. Choroba Madelunga, łagodna symetryczna tłuszczakowatość (BSL) choroba metaboliczna przebiegająca z nadmiernym, symetrycznym odkładaniem się nieotorebkowanych mas tłuszczakowatych w różnych lokalizacjach; najczęściej dotyczy mężczyzn w średnim wieku długotrwale nadużywających alkoholu. U kilku chorych zidentyfikowano mutacje w genie kodującym tRNA lizyny. Choroba Dercuma (tłuszczakowatość bolesna): obecność wielu bolesnych tłuszczaków w tkance podskórnej, zwłaszcza na tułowiu i kończynach, najczęściej dotyka kobiety po menopauzie cierpiące z powodu zaburzeń emocjonalnych. Zespół Gardnera (związany z mutacją genu supresorowego APC), zespół Cowden (mutacja antyonkogenu PTEN) i zespół Bannayana-Rileya-Ruvalcaby (mutacja w genie PTEN w locus – mutacje dziedziczone są autosomalnie dominująco (wystarczy odziedziczyć tylko jedną kopię (mutację) zmienionego genu, by ujawniła się choroba. Leczeniem z wyboru jest chirurgiczne wycięcie zmiany. Najczęściej zabieg polega na wycięciu tłuszczaka w całości wraz z torebką, co umożliwia dokładną ocenę mikroskopową preparatu pozabiegowego. Zabieg radyklany obarczony jest niskim ryzykiem nawrotu. Liposukcja rzadko rekomendowana jest do leczenia tłuszczaków – to zabieg nieradykalny, związany z ryzykiem nawrotu. Radykalność ma szczególne znaczenie w przypadku guzów szybko rosnących, obarczonych ryzykiem transformacji złośliwej w guz typu liposarcoma (rzadko). Małe tłuszczaki usuwa się zwykle bez większych trudności. Duże zmiany mogą wymagać zabiegów rozleglejszych. W niektórych przypadkach rozważa się technikę kombinowaną liposukcji z usunięciem torebki. Większość guzów w warstwie podskórnej nie wymaga leczenia. Zmiany mogą być usuwane ze względów estetycznych. W przypadku wątpliwości diagnostycznych guz wymaga wycięcia z następowym badaniem histopatologicznym. Wycięcie lecznicze wykonuje się w przypadku tłuszczaków objawowych – gdy są źródłem dolegliwości: stają się bolesne, gwałtownie rosną, upośledzają funkcję ruchową. W tłuszczakach mogą znajdować się elementy typowe dla innych tkanek, np. tkanki włóknistej (fibrolipoma), naczyniowej (angiolipoma). Jeśli guz nacieka sąsiednie struktury (powięź, mięśnie) wymaga pogłębionej diagnostyki przedzabiegowej w celu różnicowania z mięsakiem (liposarcoma). Według wytycznych European Society for Medical Oncology, biopsji wymagają guzy w warstwie podskórnej > 5 cm lub guzy leżące głębiej (przypowięziowo). Oznacza to, że po rozpoznaniu tłuszczaka w warstwie podskórnej na podstawie obrazu klinicznego wykonuje się badanie USG. Gdy obraz radiologiczny zgadza się z obrazem klinicznym, tłuszczak ma typową podskórną lokalizację, a jego rozmiar nie przekracza 5 cm – guz można wyciąć. Zmiana słabo odgraniczona, o szybkim wzroście lub większa niż 5 cm przed wycięciem wymaga wykonania biopsji gruboigłowej lub otwartej biopsji wycinkowej, nawet jeśli badanie ultrasonograficzne wskazuje na tłuszczaka. W przypadku nietypowej lokalizacji guza, większych rozmiarów, wątpliwego rozpoznania, objawów neurologicznych – konieczne bywa wykonanie tomografii komputerowej lub rezonansu magnetycznego. Usunięcie zmiany wykonuje się w znieczuleniu miejscowym (zwykle 0,2% lidokainą z adrenaliną). Linię cięcia prowadzi się najczęściej zgodnie z liniami skóry. Za pomocą kleszczyków hemostatycznych lub nożyczek chirurgicznych zmiana jest wypreparowywana od otaczających tkanek. Tłuszczak nieotoczony torebką, która określa granice guza, może wymagać usunięcia całej luźno ułożonej tkanki tłuszczowej w miejscu zmiany. Krwawienie w trakcie zabiegu jest niewielkie. Po założeniu szwów pacjent może wrócić do domu. Wycięta tkanka przekazywana jest do badania histopatologicznego. Tłuszczaki. Dlaczego powstają i jak je leczyć? Tłuszczaki mają formę guza, który jest zbudowany z torebki łącznotkankowej. W środku są wypełnione tłuszczem przez co charakterystycznie odstają. Mogą występować pojedynczo lub w większej ilości – wtedy określa się je jako tłuszczaki mnogie. Jednak pojawienie się kilku guzów jest rzadkie i zazwyczaj świadczy o towarzyszącej temu chorobie np. nerwiakowłókniakowatości, zespole Gardnera lub Proteusa. Tłuszczaki mają wypukły i zazwyczaj owalny lub podłużny kształt. Niektóre z nich mogą mieć kilka milimetrów szerokości, a inne nawet kilka centymetrów. Wszystkie mają ten sam kolor co skóra, przez co na początku bardzo trudno je zauważyć. Z czasem jednak coraz bardziej odznaczają się na ciele, przez co wiele osób zaczyna się ich wstydzić i zasłaniać je [1]. Najczęściej tłuszczaki tworzą się w tkance podskórnej, ale mogą pojawić się także na narządach wewnętrznych, np. na wątrobie. W większości przypadków nie dają żadnych objawów bólowych, jeśli nie podrażnisz ich np. poprzez zakładanie ciasnych ubrań lub doznanie urazu. Pacjenci czasami skarżą się na dyskomfort związany z uciskaniem guzów na okoliczne tkanki. Jednak brak dotkliwego bólu nie oznacza, że nie wpływają negatywnie na funkcjonowanie organizmu. Tłuszczakom mogą towarzyszyć: niedokrwistość, żółtaczka, nieprawidłowości w funkcjonowaniu nerek, nadciśnienie tętnicze oraz problemy z oddychaniem. Jakie są przyczyny powstawania tłuszczaków? Tłuszczaki występują u 1% społeczeństwa. Zazwyczaj dotykają osoby między 40. a 60. rokiem życia. Rzadko pojawiają się u dzieci, co jednak nie oznacza, że nie jest to niemożliwe. Wielu lekarzy podkreśla, że przyczyny powstawania tłuszczaków nie są do końca znane. Mimo to w wyniku obserwacji chorych oraz analizowania ich historii możliwe było ustalenie czynników, które mogą wpływać na ich pojawianie się. Są to: wiek pacjenta, chorowanie w przeszłości na inny nowotwór, choroby determinujące powstawanie tłuszczaków, takie jak zespół Gardena i choroby Madelunga, Cowdena lub Dercuma, nadwaga lub otyłość, przebyte urazy. Wielu specjalistów wskazuje, że ryzyko wystąpienia tłuszczaków zależy również od predyspozycji genetycznych. Według nich prawdopodobieństwo zachorowania na nowotwór wzrasta, jeśli na nowotwór cierpieli inni członkowie rodziny [2]. Jak przebiega diagnozowanie tłuszczaków? Tłuszczaki mogą rozwijać się w wielu miejscach na ciele, np. na ramionach, brzuchu, klatce piersiowej, karku lub brzuchu. Łatwo je zauważyć np. podczas codziennej pielęgnacji. Problem pojawia się, jeśli takie guzy rozwijają się np. na plecach. Zdarza się, że wiele osób bardzo długo o nich nie wie, bo zwyczajnie ich nie widzi. Dlatego warto regularnie oglądać swoje ciało, np. w lustrze [3]. Jeśli zauważyłeś niepokojącą zmianę na swoim ciele, niezwłocznie umów się do lekarza podstawowej opieki zdrowotnej, który określi jej charakter oraz zleci niezbędne badania. Diagnozę tłuszczaka rozpoczyna się zazwyczaj od badania palpacyjnego. Jeśli guz pod dotykiem jest miękki, ruchomy względem podłoża i odkształca się, ale nie powoduje bólu, lekarz może zlecić przeprowadzenie badania ultrasonograficznego w celu potwierdzenia charakteru zmiany. USG pozwala na obejrzenie guza pod skórą oraz ocenę tkanek wokół niego. Na podstawie uzyskanych informacji podejmuje się decyzję o dalszym postępowaniu [4]. Jak leczyć tłuszczaki? Większości tłuszczaków nie trzeba leczyć. Wystarczy wyłącznie ich regularna obserwacja. Jednak jeśli guzy zaczynają przeszkadzać w codziennym funkcjonowaniu, stają się widocznym defektem kosmetycznym lub utrudniają pracę narządów wewnętrznych, należy je usunąć. Jeśli zmiana jest niewielka można zastosować liposukcję- tłuszcz jest odsysany, a torebka łącznotkankowa endoskopowo usuwana. Najczęściej jednak wykonuje się zabieg operacyjny, który polega na wycięciu zmiany razem z całą torebką łącznotkankową. Pozostawia on jedynie niewielkie blizny, dlatego można go przeprowadzić nawet w widocznych miejscach. Warto pamiętać, że choć nie możesz zapobiec rozwijaniu się tłuszczaków, ich pojawienie się nie musi oznaczać wyroku. Tłuszcz jest niezbędny Chcąc mówić o nadwadze, na wstępie warto zaznaczyć, że w żadnym wypadku nie należy negować roli komórek tłuszczowych w procesach życiowych organizmu. Komórki tłuszczowe zajmują prawie połowę komórek mózgowych i są ważnym składnikiem większości pozostałych komórek organizmu. Tłuszcz jest „paliwem” dostarczającym energii do wszystkich procesów zachodzących w organizmie, jest niezbędny do przyswajania różnych witamin, zabezpiecza organy wewnętrzne przed uderzeniami i uszkodzeniami. Komórki tłuszczowe zgromadzone w policzkach noworodków powodują ich elastyczność i ułatwią proces ssania. Komórki tłuszczowe znają swoje miejsce w organizmie człowieka – odkładają się tam, gdzie są potrzebne, a więc przede wszystkim w mięśniach policzków, w podskórnej tkance łącznej i w wiązadłach podtrzymujących jelita. Ponadto miejsca odkładania się tłuszczu i jego ilość nie są jednakowe u kobiet i mężczyzn. U mężczyzn tłuszcz umiejscawia się w górnej części ciała, a u kobiet – na brzuchu, biodrach i pośladkach. Odmienności te wynikają z różnic hormonalnych kobiecego i męskiego organizmu. Organizm kobiety produkuje większe ilości komórek tłuszczowych, ponieważ są one niezbędne dla prawidłowego cyklu menstruacyjnego, właściwego przebiegu ciąży i okresu karmienia piersią. Przy znacznym obniżeniu zawartości tłuszczu następuje zakłócenie cyklu menstruacyjnego, zanik menstruacji, a w niektórych przypadkach dochodzi nawet do bezpłodności. Czytaj także: Tłuszcze - jeść czy unikać Przyczyny zbytniego gromadzenia tłuszczu Skłonności dziedziczne – jeśli twoja mama lub babcia miały nadwagę, niestety jest duże prawdopodobieństwo, że ty również będziesz miała problem z utrzymaniem właściwej wagi. Osobliwości żeńskiego organizmu i biologiczna rola kobiet – jest rzeczą naturalną, że kobiety w przeciwieństwie do mężczyzn mają bardziej rozbudowaną tkankę tłuszczową i mniej rozbudowaną tkankę mięśniową. Za gromadzenie się komórek tłuszczowych w organizmie kobiety odpowiada żeński hormon estrogen, który powoduje wzmożoną produkcję tłuszczu w okresie dojrzewania – to właśnie w wyniku jego działania, na biodrach i pośladkach młodych dziewcząt pojawiają się pierwsze pokłady tłuszczu. Zmiany hormonalne, jakie następują w organizmie młodej kobiety w trakcie cyklu menstruacyjnego, są naturalną przyczyną odkładania się tłuszczu. Zmniejszenie przemiany materii w okresie menopauzy – wprawdzie w okresie tym zmniejsza się ilość estrogenu w organizmie, jednakże jednocześnie spowolnieniu ulegają również procesy przemiany materii – zwiększenie tkanki tłuszczowej jest w tym czasie zjawiskiem naturalnym. Zachwianie gospodarki tłuszczowej – wynikiem tego zaburzenia jest zwykle nadwaga, o ile wiąże się ono z chorobami centralnego układu nerwowego i endokrynologicznego. Niewłaściwe odżywianie – to jeden z najczęstszych powodów nadwagi i otyłości. Pod nazwą niewłaściwe odżywianie kryją się nieodpowiednio skomponowane diety, jedzenie typu „fast food”, nieregularne, rzadkie i obfite posiłki, spożywanie dużej ilości pokarmów tuż przed snem. Nie każdy wie, że „szybkie” jedzenie w konsekwencji prowadzi do przejedzenia – sygnał „wystarczy” mózg otrzymuje w 20 minut po zakończonym posiłku – ile zbytniego pokarmu możemy w tym czasie skonsumować?! Niewłaściwy dobór produktów – tłuszcze, cukier, skrobia i konserwanty to produkty, których należy unikać jak ognia! Jeśli jednego dnia w twoim organizmie odłoży się zaledwie 10 g tłuszczu dziennie, z końcem roku wskazówka twojej wagi drgnie aż o 3 kg! Pomyśl o tym, zanim sięgniesz po kolejny, smakowity i wysokokaloryczny kąsek! Nieumiarkowanie w jedzeniu – w momencie, gdy zapotrzebowanie organizmu jest mniejsze niż ilość dostarczanych kalorii, następuje odkładanie się tłuszczu. Należy przede wszystkim dbać o odpowiedni wydatek energetyczny i ilość spożywanych kalorii zawsze równoważyć z określonym wysiłkiem fizycznym. Trzeba unikać zbyt dużej ilości lekko przyswajalnych węglowodanów oraz łączenia ich z produktami zawierającymi tłuszcz – organizm ma trudności z jednoczesnym spalaniem węglowodanów i tłuszczu. Mało aktywny tryb życia nie pozostaje bez wpływu na ilość odkładanej tkanki tłuszczowej. Krótko po tym, jak zaniechasz wysiłku fizycznego lub uprawiania sportu na rzecz siedzącego trybu życia, wzrasta prawdopodobieństwo, że rozwinie się nadwaga, a w gorszym przypadku – otyłość. Zachowując poprzednie przyzwyczajenia żywieniowe, nie unikniesz przytycia. Musisz pamiętać, że tylko wysiłek fizyczny prowadzi do zrzucenia zbędnych kilogramów. Diety odchudzające jedynie na jakiś czas utrudniają odkładanie się tłuszczu. Diety niskokaloryczne – diety te wymuszają na komórkach tłuszczowych reżim ekonomiczny, komórki gromadzą tłuszcz i powoli go spalają. Z czasem przyzwyczajają się do takiego rodzaju pracy i przestają prawidłowo funkcjonować. Następuje zwiększenie liczby i objętości komórek, które zaraz po zakończeniu diety szybko się napełniają tłuszczem. Zmniejsza się przy tym masa mięśniowa. A przecież to tylko mięśnie spalają tłuszcz! Oznacza to, że im większa masa mięśniowa, tym więcej jest ona w stanie spalić tłuszczu. W czasie diety niskokalorycznej traci się zarówno tkankę tłuszczową, jak i mięśniową – odzyskać pierwszą jest niezwykle łatwo, z drugą rzecz ma się o wiele gorzej. Niewłaściwe odżywianie po okresie choroby – dotyczy tych przypadków, w których chorzy zmuszeni są przez dłuższy okres leżeć w łóżku. W tym czasie znacznie zmniejsza się zapotrzebowanie energetyczne ich organizmu. Spożywanie zbyt obfitych posiłków, zwłaszcza w okresie rekonwalescencji, zwykle prowadzi szybkiego zwiększenia masy tłuszczowej i do wyrobienia nawyku przejedzenia. W żadnym wypadku nie powinno się w drastyczny sposób „uzupełniać” niedoborów pokarmowych nawet u tych osób, które po długotrwałej chorobie znacznie schudły. Stosowanie środków hormonalnych – niektóre leki zawierające duże dawki estrogenu wywołują skutki uboczne w postaci powiększenia się tkanki tłuszczowej w okolicy ud i pośladków. Schudnięcie po zakończeniu takiego leczenia nie jest łatwe. Czytaj także: Żywienie i zdrowie a aktywność fizyczna INDIBA DERMO Tłuszczaki są zaliczane do jednych z najczęściej występujących nowotworów tkanek miękkich. Są to łagodne formy nowotworów i przybierają formę guzka zbudowanego z torebki łącznotkankowej, w której zlokalizowany jest tłuszcz. Często są one mylone z kaszakami i włókniakami, które należy jednak traktować inaczej. Tłuszczaki rozwijają się zazwyczaj w okolicach tułowia, pod pachami, na łopatkach, karku, rękach, a także na policzkach, pośladkach i udach. Przybierają zazwyczaj owalny lub podłużny kształt w wielkości od kilku milimetrów do nawet kilku centymetrów. Te powstające pod skórą dość łatwo rozpoznać – są miękkimi, niebolesnymi zgrubieniami, które dają się nieco przemieszczać. Zazwyczaj występują pojedynczo, zdarzają się jednak skupiska tłuszczaków. Zmiany te są niegroźne dla zdrowia, jeśli jednak rozwijają się w okolicy narządów wewnętrznych, wówczas mogą przysporzyć kłopotów zdrowotnych. Przyczyny powstawania tłuszczaków Przyczyny powstawania tłuszczaków do dziś nie są jednoznacznie określone. Naukowcy podejrzewają, że w pewnym stopniu mogą za nie odpowiadać predyspozycje genetyczne, gdzie w rodzinie występowały nowotwory. Występowaniu tłuszczaków może też sprzyjać nadmierna tkanka tłuszczowa. Czynniki zwiększające ryzyko wystąpienia tłuszczaków: wiek pomiędzy 40. a 60. rokiem życia, przebyty nowotwór, historia nowotworowa w rodzinie, nadwaga, miejsca po przebytych urazach/ ranach, schorzenia z predyspozycjami do rozwoju tłuszczaków, choroba Cowdena, Madelunga, Dercuma lub zespół Gardnera.

torebki tłuszczowe w policzkach